อยากจะขอบคุณ สิ่งดีดี ที่ให้มา
อยากจะขอบคุณ ทุกกำลังใจ ที่ให้มา
อยากจะบอกทุก ทุกกำลังใจเหลือเกินว่า
ขอบคุณจากใจจริง จริง
๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
เพราะเราหวัง...พรุ่งนี้ที่พราวพุ่ง
เราจึงทนแม้รุ่งจะเหน็บหนาว
เพราะเราหวัง...พรุ่งนี้ที่แพรวพราว
เราจึงยอมช้ำร้าว...กับเช้าร้าย

เพราะเราฝัน...ถึงพรุ่งนี้
เราจึงยิ้มให้นาทีสูญสลาย
เพราะเราหวัง...พรุ่งนี้ไว้มากมาย
เราจึงหอบความหมายที่มืดมัว

เพราะเราเห็น...พร่งนี้
เราจึงกล้าก้าวไปที่มีฟ้าสลัว
เพราะวันนี้...เรายอมยับเยินมาเกินตัว
เช่นนั้นหรือจะกลัว...กับพรุ่งนี้

ตราบใดที่ยังมีพรุ่งนี้...เรายังมีโอกาส

ท่องเที่ยวไปเลื่อยๆๆเปื่อยๆๆ เหนื่อย ก้อหยุด และก้อพัก
ซักพักก้อไปต่อ หากวันใดท้อ ขอพักให้ไกลผู้คน

เคยไหมที่ต้องทนกับการปั้นหน้าเอาไว้
อึดอัดแทบจะตาย ต้องคุย ต้องเจรจา
ฝืนยิ้มหัวเราะกันไป ไม่ให้ใคร ๆ รู้ว่า
ที่จริงที่แท้น้ำตาตกใน
ไม่รู้ใครเป็นคนกำหนดกฏเกณฑ์เอาไว้
ยิ่งเข้มแข็งเท่าไหร่ยิ่งดูไม่ธรรมดา
ทั้ง ๆๆ ที่ทุกข์ประดังแต่กลัวจะเสียหน้า
ต่างคนต่างใช้หน้ากากเข้าหากัน
รู้ไหมเหนื่อยแค่ไหน รู้มั้ยว่าฝืนใจ
ที่ต้องทำเหมือนแข็งแรงเข้าไว้
อยากมีใครสักคน ให้ฉันได้ซบตรงไหล่
กอดคอร้องไห้ได้โดยไม่อาย
เมื่อวันที่เสียน้ำตา จะมีสักคนไหม
ให้กอดให้ซบได้โดยไม่ต้องอาย ร้องโดยไม่อาย