...วันนั้นได้มีโอกาสไปดูหนังที่อยากดู ผู้กำกับในดวงใจ(หล่อด้วย อิอิ) พระเอกกะนางเอกก็น่ารัก...บอกได้คำเดียวว่าซึ้งมาก ๆ ถึงแม้ช่วงท้าย ๆ เรื่องตอนที่เภาป่วย(นางเอก)มันอาจจะดูไม่น่าเชื่อว่ามันจะเป็นจริง แต่สิ่งที่ทำให้รู้สึกดีก็คือการที่คนรักกันเฝ้าดูแลและเอาใจใส่ต่อคนที่ตัวเองรัก แม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่ดีที่สุดหรือแย่ที่สุดก็ตาม...กลับมาก็ได้ข้อคิดหลาย ๆ อย่าง
  ...เราจะดูแลกันไปจนวันสุดท้ายของชีวิต...
                       22 ธันวา 51

..."เธอคือความฝัน" กลับมาอีกครั้ง (ฟังตอนปีหนึ่ง เปิดทุกวันจนเทปยืด...อิอิ) คิดถึงความหลัง คิดถึงเพื่อน ๆ ที่ มศว.